مهندس همایون خرّم

خــــرّم آن کس که  به دل منزل جاوید نمود

راه خود را به سرا پرده ی معبود گشود

بذر عشقی به دل خلق جهان کاشت و رفت

تــا بر آرد زدل  زنده دلان شــعروســرود

خوش به حا لش که همایون هنر بود و چو گل

خـــرّمــی داد بـه دلــها و دل آ ســوده غــنـود

در گذ شت استا د موسیقی ی عشق وعرفان ایرا نی مهندس هما یو ن خرّ م رابه خا نوا ده ی ایشان وهمه ی هنر مندان  وهنر دوستان  دل آشنا تسلیت می گویم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

2 × پنج =