وز وز زنبور

 

وز وز زنبور

روزگــاریــست که دوز و کــلـک از مـا دور است

وطـــن آرامــتـــر از خـــواب شـــب دیــجور است

شهـر مــا هــمـچــو خــدا شــهـر، نــدارد کـلـکی

شکــر لـلـّه کــه سراســر ز مــنـاهــــی دور است

گـــر نــبیــنــد نـظــری ایــنهــمه زیـبــایی پــاک

حتم دارم که  دو گوشش کر و چشمــش کــور اســت!

در قـــوی شـوکــت و بــدبـخــت، نبـیـنـی فــرقـی

ماه تــابــنــده ی آنــها هــمه شـب پـــر نــور است

زور مـنـــدان قــدر گــرد ضعــیــفان به طــواف

نیــک اقــبال حقــیــقــی به یقــین بـــی زور است

روز و شب نغـمه ی ساز از سر هر کوچه بپاست

گـــــوش عـا لــم هــمگی بــر سخن تنــبــور است

نـا لــه از درد و غـــمـی نیست «کـریما» حتـمــا

گــر صــدایــی شــنــوی وز وزی از زنـبـور است!

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بیست − 4 =