قطره ای هستم در اقیانوس بیکران هستی به نام انسان
عاشـــقانه زیستن و عاشــــــقانه گفتن را دوسـت دارم
در شـعر نفس می کشم
با واژه ها جاری می شوم
در بستر غم ها و شادی های روزگار زندگی می کنم
و می سرایم…
غم سرگشتگی و رنج انسان فروخفته در خویش را
که بی شـــــک دردمان از خویش و درمان نیز هم!